Сам сум во мојата соба. Со мене се само спомените што како невидлива касета во мојата глава ме враќаат во минатото. Ме враќаат на оној ден кога за прв пат те видов, на денот кога моите очи ги здогледаа твоите и не можеа да го отргнат погледот од тебе. Во тој миг почуствував дека во нив се крие нешто волшебно, нешто што сет ме маѓепса, а моето срце не помисли само тебе ќе ти припадне. Од тој миг...
Повеќе


Сeуште не можам да поверувам дека те нема меѓу нас... Сеуште во сонот ја барам својата утеха и надежта дека набрзо ќе се разбудам и сè ке биде како порано... Но, се будам и некаде од далечината го слушам твојот ангелски глас, се симнувам по скалите мислејќи дека си повторно жив и ме облева студена пот кога на телевизорот ќе ја видам твојата слика и оние два збора кои болат, распарчуваат IN MEMORIAM. Беше премногу млад...







